واژه جو

حبط تمیمی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حبط تمیمی . [ ح َ ب ِ / ح َ ب َ ] (اِخ ) لقب حارث بن مالک بن عمرو. (الاعلام زرکلی ). و اولاد او را حبطات گویند. و حبطی منسوب است به او. (سمعانی ).

معنی حبط تمیمی | واژه جو