حبر کاتبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حبر کاتبی . [ ح ِ رِ ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نظام قاری در رساله ٔ اوصاف شعر از دیوان البسه ٔ خود چ اسلامبول ١٣٠٣ هَ . ق . ص ١٣٨ گوید: و باز در هر ایامی رختی چند مخصوص در میان است و شعار اهل زمان چون فراویز صندل باف ... و بعضی منسوخ ... مانند عَلم جامه و هزار بخیه ... و چندی در این روزگار مجدداً متداول شده مثل جنده ٔ مولهانه ٔ قاسم ... و حبر کاتبی و چرم گلگون آذری .