حاکم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(کِ) [ ع. ] (اِ. ص. اِفا.)<BR>۱- فرماندار، والی. ج. حکام.<BR>۲- قاضی، داور.<BR>۳- آن که بر دیگران حکومت کند. ؛~ شرع عالمی روحانی که بر امور شرعی مردم حکومت کند.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آمر، داور، دیان، سائس، صاحب‌اختیار، عامل ساتراب، شهربان، استاندار، امیر، پیشوا، حکمران، شاه، فرماندار، فرمانروا، والی برنده، حقدار ≠ محکوم