حاکمیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاکمیت .[ ک ِ می ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) حاکمی . عمل حاکم . ♦ حق حاکمیت ملی ؛ حقی که سازمان ملل برای هر ملتی شناخته و پذیرفته است، و به موجب آن باید ملتها بر سرنوشت خود مسلط باشند و هیچ ملتی حق مداخله در تعیین سرنوشت ملت دیگر ندارد.