حال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ ع. ] (اِ.) ۱- کیفیت چیزی. ۲- زمان حاضر. ۳- وضعیت جسمی یا روحی انسان. ۴- در عرفان، وضعیتی که موجب صفای قلب سالک شود. ؛~ ِ کسی را جا آوردن کنایه از: کسی را تنبیه کردن. ؛به هم خوردن ~ ِ کسی الف - تغییر حال دادن. ب - غش کردن. ج - استفراغ کردن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

احوال، اوقات، حالت وضعیت، چگونگی، کیفیت، وضع اکنون، الحال، ≠ گذشته