حافز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حافز. [ ف ِ ] (ع اِ) جائی که دوتا میشود کنج دهان بجانب روی . (منتهی الارب ). ◄ اول کار. (مهذب الاسماء). ◄ حالت اصلی . ◄ خلقت اولی .