حاصل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(ص) [ ع. ] (اِفا.) ۱- به دست آمده. ۲- نتیجه، ثمره. ۳- نفع سود. ۴- مالیات، خراج. ۵- باقی مانده. ؛~ ضرب نتیجه‌ای که از عمل ضرب کردن عددی در عدد دیگر به دست آید. ؛~ مصدر کلماتی که دال بر معنی مصدر باشند ولی از فعل مشتق نباشند. مانند: نیکی، بدی، دیوانگی.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بازده، برآیند، ثمر، ثمره، راندمان، عملکرد، ماحصل، محصول، مولود، نتیجه بار، برداشت، ثمر، میوه بهره، سود، درآمد، فایده، نفع ≠ ضرر، زیان