حاشیه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(یِ) [ ع. حاشیة ] (اِ.) ۱- کناره، کناره لباس، ناحیه و غیره. ۲- شرحی که بر کنارة رساله یا کتاب نویسند. ۳- اطرافیان از اهل و عیال و خدمتگزاران. ۴- مصاحبان، همدمان.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

دامن طراز، فراویز طرف، گوشه، کرانه، کنار، کناره، لب، لبه، مرز