حادثه زای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حادثه زای . [ دِ ث َ / ث ِ ] (نف مرکب ) که مولد حوادث است : کی بود کاین سپهر حادثه زای همه از یکدگر فرو ریزد. انوری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حادثه زای . [ دِ ث َ / ث ِ ] (نف مرکب ) که مولد حوادث است : کی بود کاین سپهر حادثه زای همه از یکدگر فرو ریزد. انوری .