جوزبن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جوزبن . [ ج َ / جُو ب ُ ] (اِ مرکب ) گردوبن : بلبل شیرین زبان بر جوزبن راوی شود زندباف زندخوان بر بیدبن شاعر شود. منوچهری .