جهیض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهیض . [ ج َ ] (ع ص، اِ) بچه ٔ افتاده ٔ تمام خلقت باشد یا ناقص الخلقه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بچه ٔ سقطشده . (اقرب الموارد). بچه ای که از شکم بیفتد. ◄ آن شتر که بچه بیفکند. (از مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جهیض . [ ج َ ] (ع ص، اِ) بچه ٔ افتاده ٔ تمام خلقت باشد یا ناقص الخلقه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بچه ٔ سقطشده . (اقرب الموارد). بچه ای که از شکم بیفتد. ◄ آن شتر که بچه بیفکند. (از مهذب الاسماء).