واژه جو

جهان آرای

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جهان آرای . [ ج َ ] (نف مرکب ) جهان آرا. جهان آراینده . آرایش کننده ٔ جهان : امیر عالم عادل محمد محمود خدایگان جهان خسرو جهان آرای . فرخی . ای جهان آرای شاهی کز تو خواهد روز رزم پیل آشفته امان و شیر شرزه زینهار. فرخی . چون جهان آرای دیدم روی تو چشم از روی جهان دربسته ام . ؟ ◄ نام ماه ششم از ماههای ملکی . (برهان ). رجوع به جهان آرا شود.

معنی جهان آرای | واژه جو