جمرات
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جَ مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جمره ؛ جمرات حج سه م وضع است در منی و مکه که آنها را جمرة الاولی، جمرة الوسطی و جمرة العقبه گویند و حاجیان در آنها باید جمره (سنگریز ه) بریزند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جَ مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ جمره ؛ جمرات حج سه م وضع است در منی و مکه که آنها را جمره الاولی، جمره الوسطی و جمره العقبه گویند و حاجیان در آنها باید جمره (سنگریز ه) بریزند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جمرات . [ ج َ م َ ] (ع اِ) ج ِ جمرة. یک بار انداختن سنگ . ♦ جمرات العرب ؛ سه جمره است، بنوضبةبن اد و بنوحارث بن کعب و بنونمیربن عامر. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ♦ جمرات حج ؛ سه موضع است که در آن رمی جمار کنند: جمره ٔ اولی، جمره ٔ وسطی، جمره ٔ عقبة. رمی جمرات یکی از اعمال سه گانه ٔ مِنی ̍ است . پس از مراجعت از عرفات و مشعر به مِنی ̍ در روز عید اضحی اول کاری که باید بجا آورد این است که حاجی نزدیک عقبه که اسم یکی از سه محلی است که باید سنگ به او انداخت بیاید و سنگ به او بیندازد و وقت آن از اول طلوع آفتاب روز عید است تا غروب آن روز و چون عبادت است باید بقصد خدا و امتثال امر خدا و تقرب بخدا باشد. واجبات رمی جمرات ده امر است : ١ - سنگ باشد، پس سفال و آجر و کلوخ و آهن و غیره جایز نیست . ٢ - ریگ و سنگ ریزه باشد، یعنی نه بسیار بزرگ باشد و نه بسیار کوچک . ٣ - از سنگهای حرم باشد. ٤ - سنگ مسجدالحرام و مسجد خیف نباشد. ٥ -سنگی باشد که قبلاً به آن رمی جمره نشده باشد، پس اگر رمی جمره به آن شده باشد اگرچه در سالهای قبل مجزی نخواهد بود. ٦ - بوسیله ٔ رمی کردن و انداختن سنگ در محل واقع شود. ٧- سنگهایی که می اندازند باید هفت عدد باشد. ٨ - سنگها با انداختن به محل جمره واقع شوند، پس اگر سنگ بجای دیگر قرار گرفت و بواسطه ٔ مددی که از خارج بسنگ رسید در محل خود واقع شد مجزی نیست . ٩ - هفت سنگ را باید جداجدا انداخت، پس اگر یکمرتبه هفت سنگ انداخته شود مجزی نیست و یک سنگ محسوب میشود. ١٠ - رمی در وقت خودواقع شود و در غیر وقت مقرر، بی فایده است . وقت آن از اول طلوع آفتاب عید اضحی تا غروب آن روز است . و برای صاحبان عذر و زنها جایز است همانطور که قبل از طلوع فجر از مشعر کوچ کردند و بمنی آمدند شبانه و قبل از طلوع آفتاب روز عید بمنی رمی جمره نمایند و بمکه روند. و مستحبات رمی جمره شانزده امر است . برای تفصیل آن به مناسک حج تألیف فیض معروف به مناسک فیض چ ٢ ص ٢٤١، ٢٤٧ مراجعه شود.