جمام

جمام . [ج َ ] (ع مص ) پر کردن پیمانه را تا سر. ◄ گشنی نکردن پس فراهم آمدن آب منی . ◄ سواری کرده نشدن پس آسوده گردیدن اسب . ◄ (اِ) آنچه بر سر پیمانه باشد بعد از پری . رجوع به جُمام و جِمام ◄ آسایش . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): وجد جمامه ُ؛ ای راحته . (اقرب الموارد). ◄ آسودگی اسب بعد از ماندگی . (منتهی الارب ).

جمام . [ ج َم ْ ما ] (اِخ ) ابن دعمی از قبیله ٔ حمیر است . (منتهی الارب ).

جمام . [ج َم ْ ما ] (ع اِ) پیمانه ٔ سر برآورده بعد پری . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). جَمّان . (اقرب الموارد).