جلابادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جلابادی . [ ج ُ ] (ص نسبی ) نسبت است به جلاباد که محله ای است به نیشابور. (از معجم البلدان ) (انساب سمعانی ). رجوع به جلاباد شود.
جلابادی . [ ج ُ] (اِخ ) احمدبن محمدبن شعیب بن هارون فقیه شیعی مکنی به ابوحامد عم ابواحمد شاهد از راویان است . وی از یحیی بن محمدبن یحیی ذهلی و جز او روایت شنید و از او ابوعباس احمدبن هارون فقیه روایت دارد. او در ذی القعده ٔ سال ٣٣٨ هَ . ق . وفات کرد. (از معجم البلدان ).