جفیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفیف . [ ج َ ] (ع ص ) علف خشک . (منتهی الارب ). علف خشکیده . گیاه آب ازدست داده و خشک شده . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). مقابل قَفیف، یعنی علف نیم خشک . (از منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفیف . [ ج َ ] (ع ص ) علف خشک . (منتهی الارب ). علف خشکیده . گیاه آب ازدست داده و خشک شده . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). مقابل قَفیف، یعنی علف نیم خشک . (از منتهی الارب ).