جفل

جفل . [ ج َ ] (ع مص ) رمیدن و فرار کردن شتران . ◄ گریختن شترمرغ . ◄ شتاب آوردن وگریختن مردم . (اقرب الموارد). ◄ پریشان شدن و ژولیده گردیدن موها. ◄ تیز وزیدن باد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ رنج بردن با قدرت . بلا و سختی را با پافشاری تحمل کردن . (دزی ). ◄ پریشان کردن و پراکندن باد ابر را. ◄ حرکت دادن و راندن باد شتر مرغ را. ◄ بر زمین افکندن کسی را. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ شتاوانیدن . (تاج المصادربیهقی ) رمانیدن و شتابانیدن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ افکندن دریا ماهی را بر کنار. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ باز کردن گوشت را از استخوان . ◄ پوست برکندن از چیزی . (منتهی الارب ). ◄ افکندن کالایی را بر کالای دیگر. ◄ برکندن زمین را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ (ع اِ) گروه شتابان در فرار. (ناظم الاطباء). ◄ مورچه ٔ سیاه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). لغتی است در جثل . ◄ ابر که آب بریخته . (مهذب الاسماء). ابر آب ریخته . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ شترمرغ از هر چیز رمنده . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ کشتی . سفینه . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ سرگین فیل .(اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ج، جُفول و اَجفال .

جفل . [ ج ِ / ج َ ] (ع اِ) سرگین فیل . (منتهی الارب ). ج، اَجفال و جُفول .

جفل . [ ج ُف ْ ف َ ] (ع ص، اِ) ج ِ جافل . جُفّال جَفَلَة. گریزپایان . فراریان . ◄ زودگذرندگان . چیزها و کسان ناپایدار وسپنجی . ◄ مهاجران . کوچ کنندگان . (دزی ).