واژه جو

جفت ران

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جفت ران . [ ج ُ ] (نف مرکب ) کسی که قلبه رانی کند. (غیاث ) (آنندراج ). راننده ٔ گاوانی که زمین را شخم میزنند.

معنی جفت ران | واژه جو