جزع بقرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جزع بقرانی . [ ج َ ع ِ ؟ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی جزع است که گرانبهاترین و کمیاب ترین اقسام آن بشمار است و خطوط مستقیم و بدون اعوجاجی بر آن کشیده شده و صفائح آن متراکم بر رویهم به انتهامیرسد و استواء نهایات آن دلیل استواء سطح و صفحه ٔ آن باشد. رجوع به جزع و الجماهر بیرونی ص ١٧٥ شود.