جدیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(جِ دّ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) کوشش.<br>
فرهنگ فارسی معین
(جِ دّ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) کوشش.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جدیت . [ ج ِدْ دی ی َ ] (ع مص جعلی، اِمص ) قطعیت . مقابل هزلیت تصمیم قطعی . ◄ کوشش . پشت کار. دنبال کردن . مصدری که با اضافه کردن ئیت به آخر کلمه درست میشود. گاهی بنام مصدر یایی و زمانی حاصل مصدر و درعربی و اصطلاح اصولی مصدر جعلی خوانده میشود. در نشریه ٔ دانشکده ٔ ادبیات تبریز چنین آمده : جدیت بر وزن ضدیت مصدر یائی است که از مصدر جد ساخته شده و از اینرو مورد اشکال گردیده است ولی چنانکه در اسلامیت و امنیت دیدیم اگر از لفظ جدی گرفته شود مانند جدیت گفتار را از حال گوینده میتوان فهمید در آن صورت اشکالی نخواهد داشت . (نشریه ٔ دانشکده ٔ ادبیات تبریز، سال اول، شماره ٔ ٢). و رجوع به ئیت در همین لغت نامه شود.