جا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ په. ] (اِ.) ۱- مکان، موضع. ۲- رختخواب، بستر. ۳- منزل، مأوا. ۴- ظرف، بشقاب. ۵- قدر، منزلت. ؛از ~ دررفتن کنایه از: عصبانی شدن، خشمگین شدن. ؛~ تر است و بچه نیست کنایه از: فرد مورد نظر دررفته، آن شی ء از میان رفته.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

اطاق، خانه، مسکن، منزل جایگاه، ماوا، ماوی محل، مقام، مقر، مکان