جان/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا[ په. ] (اِ.)<BR>۱- روح انسانی.<BR>۲- نفس. ؛ ~دادن و قبض را گرفتن کنایه از: مردن، جان به عزراییل تسلیم کردن. ؛ ~به طاق افکندن کنایه از: حالت احتضار و مرگ داشتن.<br>مترادفها و واژههای مرتبطروان، روححیاتنفسواژه قبلی: جامگی خوارواژه بعدی: جان آفرین