جانربا

جانربا. [ رُ ] (نف مرکب ) جان ربای . رباینده ٔ جان . گیرنده ٔ جان . چیزی یا کسی که جان را بخود جذب کند : میان نرگسستان در سرشک جان ربا دارد سرشک جان ربادیدی میان نرگسستانا . منجیک . چو باد دمان از پیش سوخرای همی تاخت با نیزه ٔ جان ربای . فردوسی . گر سایه ٔ همای برافتد بدشمنانت چون خجلت عقاب اجل باد جانربای . سوزنی . صولت جانربای او بربود گوی دولت ز صولجان ملوک . خاقانی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی