جاندر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان در. [ دَ ](نف مرکب ) جلاد. (ناظم الاطباء). درنده ٔ جان . قاتل . کشنده . ◄ جاندار. ذی روح . (ناظم الاطباء).
جاندر. [ رُ ] (اِخ ) از اسامی عطارد در هندی قدیم . (تحقیق ماللهند ص ١٠٥ س ٨). ◄ نام یکی از کتب نحوی و ادبی براهمه . (تحقیق ماللهند ص ٦٥ س ٧).