جامی | هفت اورنگ | سلسلةالذهب | دفتر دوم | بخش ۶۰ - رسید معتمر بعد از چندگاه به سر قبر ایشان و بر آنجا درختی دیدن پر خطهای زرد و سرخ

بعد شش سال معتمر یا هفت به سر روضه نبی می‌رفت راه عمدا بر آن دیار افکند بر سر قبرشان گذار افکند دید بر خاک آن دو اندهمند سر کشیده یکی درخت بلند چون به عبرت نگاه کرد در آن دید خطهای سرخ و زرد بر آن بود زردی ز رویشان اثری سرخی از چشم خونفشان خبری با کسی گفت ازان زمین به شگفت چه درخت است این به حیرت گفت که درختیست این سرشته عشق رسته از تربت دو کشته عشق بلکه بر خاک آن دو تن علمیست بر وی از شرح حالشان رقمیست زاهل دل هر که آن رقم خواند حال آن کشتگان غم داند جانشان غرق فیض رحمت باد کس چو ایشان ازین جهان مرواد