جامی | هفت اورنگ | سلسلةالذهب | دفتر اول | بخش ۹۲ - در بیان معنی اسم الرحمان و اسم الرحیم

هست اسم وجود حق رحمان باعتبار العموم للاعیان رحمتی در کمال بسط و سعت مستفاد از «و رحمتی و سعت» نیست غیر از وجود عام مفاض بر حقایق ز واهب فیاض اسم رحمان ازان بود مشتق لفظ او خاص و معنیش مطلق لفظ او بی‌وقوع سهو و غلط می‌شود بر خدا مقول فقط لیک معنیش شامل و عام است کون را گشته خوان انعام است عکس اینست حکم اسم رحیم باعتبار الخصوص و التعمیم هست اسم وجود حق اما متخصص به موجب اشیا بخشد از خوان رحمت القصه طالبان وجود را حصه لفظش افتاد بی‌خلاف و شقاق بر حق و خلق جایزالاطلاق