جامی | هفت اورنگ | سلسلةالذهب | دفتر اول | بخش ۳۱ - در ترغیب مطالب بر مراقبه که عبارت است از نسیان رؤیه المخلوق بدوام النظر الی الخالق بنسیان رؤیه المخلوق یعنی رونده راه می‌باید که دائما ناظر جناب احدیت باشد و رقم نسیان و نیستی و فنا بر ناصیه جمیع مخلوقات کشد

سر مقصود را مراقبه کن نقد اوقات را محاسبه کن باش در هر نفس ز اهل شعور که به غفلت گذشت یا به حضور هر چه جز حق ز لوح دل بتراش بگذر از خلق و جمله حق را باش رخت همت به خطه جان کش بر رخ غیر خط نسیان کش در همه شغل باش واقف دل تا نگردد ز شغل خود غافل دل تو بیضه است ناسوتی حامل شاهباز لاهوتی گر ازو تربیت نگیری باز آید آن شاهباز در پرواز ور تو در تربیت کنی تقصیر گردد از این و آن فساد پذیر تربیت چیست آنکه بیگه و گاه داریش از نظر به غیر نگاه بگسلی خویش از هوا و هوس روی او در خدای داری و بس