جامی | هفت اورنگ | سلسلةالذهب | اعتقادنامه | بخش ۲۹ - اشارت به خلود کفار در نار و خروج بعض عصات به شفاعت
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هر که افتد به دوزخ از کفار جاودان جای او بود در نار ور بود مؤمن فتاده ز راه سوزد آنجا به قدر جرم و گناه یا خود او را شفاعت شفعا برهاند ازان جزا و سزا ور دری از شفیع نگشاید ارحم الراحمین ببخشاید