جاحد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حِ) [ ع. ] (اِفا.) انکار کننده حق کسی با وجود دانستن آن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حِ) [ ع. ] (اِفا.) انکار کننده حق کسی با وجود دانستن آن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جاحد. [ ح ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از جحدو جحود. منکر. انکارکننده با وجود دانستن . انکارکننده ٔ حق کسی با علم به آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).