واژه جو

جابجا افتادن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جابجا افتادن . [ ب ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) از جائی بجائی انتقال یافتن . ازجای خود به دیگر جا شدن . ◄ درحال افتادن . فی الفور بر زمین نقش بستن . درحال برزمین افتادن .

معنی جابجا افتادن | واژه جو