جا خوش کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خُ. کَ دَ) (مص ل.)<BR>۱- در جایی به خوشی اقامت کردن.۲ - کنایه از: بسیار ماندن در جایی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خُ. کَ دَ) (مص ل.) ۱- در جایی به خوشی اقامت کردن.۲ - کنایه از: بسیار ماندن در جایی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جا خوش کردن . [ خوَش ْ / خُش ْ ک َ دَ ] (مص مرکب ) جا خوش کردن در جائی ؛ اقامت آنجا را پسندیدن . ◄ بمزاح، در جائی که عادةً بسیار نباید ماندن دیر ایستادن .