ثیابی/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(ثِ) [ ع. ] (ص نسب.) بزاز، جامه دار.واژه قبلی: ثیابواژه بعدی: ثیب