ثروان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ثروان . [ ث َرْ ] (ع ص، اِ) مرد بسیارمال .
ثروان . [ ث َرْ ] (اِخ ) نامی از نامهای مردان عرب .
ثروان . [ ث َرْ ] (اِخ ) ابن فزارةبن عبد یغوث . صحابی است . و بیت ذیل را گاه درک صحبت رسول صلوات اﷲ علیه سروده است : الیک رسول اﷲ خبت مطیتی مسافة ارباع تروح و تغتدی .