ثداء

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ثداء. [ث ُدْ دا ] (ع اِ) گیاهی است و در بیخ آن طرثوث می روید. (منتهی الارب ). ثُداة یکی ثُداء. (منتهی الارب ).