تیمم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ یَ مُّ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- از روی قصد و عمد کاری کردن.<BR>۲- به جای وضو، در هنگام نبودن آب یا بیماری، از خاک استفاده کردن، به این صورت که دستها را بر خاکی که آلوده نباشد میزنند و بعد آن را به صورت و پشت دستها میکشند.<br>