تکیه‌گاه

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(~.) [ ع - فا. ] (اِمر.) ۱- جای تکیه دادن. ۲- پشتی. ۳- پشت و پناه. ۴- آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط