تکیه گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (اِمر.)<BR>۱- جای تکیه دادن.<BR>۲- پشتی.<BR>۳- پشت و پناه.<BR>۴- آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک).<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (اِمر.)<BR>۱- جای تکیه دادن.<BR>۲- پشتی.<BR>۳- پشت و پناه.<BR>۴- آن چه وزن جسمی را تحمل کند (فیزیک).<br>