واژه جو

تکویف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تکویف .[ ت َ ] (ع مص ) به کوفه شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). به کوفه رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ بریدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بریدن ادیم را. (از اقرب الموارد). ◄ کاف نوشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

معنی تکویف | واژه جو