تکویث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تکویث . [ ت َ ] (ع مص ) با چهار پنج برگ شدن کشت . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شبیه سر خرگوش برآوردن غائط، یقال : کوث فلان بغائط؛ اذا خرجه کرؤس الارانب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).