تَحَسُّس

فَتَحَسَّسُوا مِن یُوسُفَ «تَحَسُّس» از مادّه «حسّ» به معناى جستجوى چیزى از طریق حسّ است، در این که با «تجسّس» چه تفاوتى دارد؟ در میان مفسران و ارباب لغت گفتگو است، از «ابن عباس» نقل شده که «تحسّس» در امور خیر است و «تجسّس» در امور شرّ. بعضى دیگر گفته اند: «تحسّس» کوشش براى شنیدن سرگذشت اشخاص و اقوام است، اما «تجسّس» کوشش براى جستجوى عیب ها. وبعضى دیگر هر دو را به یک معنا دانسته اند.(40)