توهیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

توهیر. [ ت َ ] (ع مص ) انداختن کسی را در امری که روی رهائی ندارد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).