توهز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

توهز. [ ت َ وَهَْ هَُ ] (ع مص ) برجستن و سپردن شتر گرانبار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).