تولیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(تُ لِ یَ) [ ع. تولیة ] (مص م.)<BR>۱- والی گردانیدن، رسیدگی به امری را به عهده کسی گذاشتن.<BR>۲- به عهده گرفتن املاک موقوفه.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط