تولستوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تولستوی . [ ت ُ ت ُ ] (اِخ ) آلکسیس . نویسنده ٔ روسی (١٨٨٢-١٩٤٥ م .) است . او راست : راه آسیبها. طلای سیاه . پتر کبیر. ایوان مخوف و جز اینها. (از فرهنگ فارسی معین ج ٥).
تولستوی . [ ت ُ ت ُ ] (اِخ ) لئون کنت . نویسنده ٔ بزرگ روسی که در سال ١٨٢٨م . در دهکده ٔ یاسنائیاپولیانا تولد یافت . وی عالی ترین نمایش گر روح ملت روس و از بزرگترین نویسندگان جهان است . او مانند یک دانشمند الهیات و معتقد به اصول اخلاقی در جستجوی مردم دوستی پاک و بی آلایشی بود که در مسیحیت اولیه وجودداشت و آثار او مشحون از بشردوستی و احترام به وجودانسان است . معروف ترین اثر او کتاب جنگ و صلح است که شهرت جهانی دارد. آثار دیگر او از قبیل آناکارنینا.رستاخیز. قزاقان سباستوپول . کودکی . جوانی و جز اینها همه در حد شاهکارهای ادبی زبان روسی است . رجوع به لاروس قرن بیستم و قاموس الاعلام ترکی و مقدمه ٔ ترجمه ٔ فارسی کتاب جنگ و صلح و فرهنگ فارسی معین ج ٥ شود.
تولستوی . [ ت ُ ت ُ ] (اِخ ) لئون . (کنت ) سیاستمدار روسی و از مشاوران پتر کبیر بود. (از فرهنگ فارسی معین ج ٥).