توقیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توقیط. [ ت َ ] (ع مص ) مغاک کردن باران زمین را. ◄ آب که از بالا چکد. مغاک شدن سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). حفره گردیدن میان صخره . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توقیط. [ ت َ ] (ع مص ) مغاک کردن باران زمین را. ◄ آب که از بالا چکد. مغاک شدن سنگ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). حفره گردیدن میان صخره . (از اقرب الموارد).