توقص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توقص . [ ت َ وَق ْ ق ُ ] (ع مص ) جهجهان راه رفتن اسب یا به رفتار میانه، میان عنق و خبب رفتن یا سخت سپردن در رفتار، گویا می شکند آنچه بر وی می گذرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).