تودوه

تودوه . (ص، اِ) جفت که ضد طاق باشد. (فرهنگ رشیدی ) (از برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ جهانگیری ). تروده و زوج و دوگانه نیز گویند. (ناظم الاطباء). اما بدین معنی تروه بضم راء و واو معروف در فصل راء گذشت و در نسخه ٔ سروری توروه به ضم تاء و فتح راء مهمله و واو دوم، و تودوه، به ضم تاء و دال مهمله آورده، واﷲ اعلم . (فرهنگ رشیدی ). به این معنی بجای دال ابجد، رای قرشت هم آمده است . (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به تروه و تروده و توروه شود.