تهلوک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهلوک . [ ت ُ ] (ع مص ) مردن و نیست شدن . (منتهی الارب ). هلک هلکاً و هلکاً و تهلوکاً. رجوع به هلک شود. (ناظم الاطباء).