تهریش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهریش . [ ت َ ] (ع مص ) برانگیختن سگان را بر یکدیگر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).