تهروز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تهروز. [ ت َ هََ وُ] (ع مص ) مردن و هلاک شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). از گرسنگی مردن . (از اقرب الموارد).